De hulpverlener van de Groninger –zzp'er in de houtbouw- dient een summier verzoekschrift in. Daarin is, aldus de rechter, deze redenering opgenomen: 'Verzoeker ontvangt een Participatiewet-uitkering, hierdoor is er geen afloscapaciteit. Een voorstel aan de schuldeisers zou dan een zogenoemd ‘nulaanbod’ zijn en [hulpverlener] stelt zich op het standpunt dat meerdere schuldeisers hieraan naar verwachting geen medewerking zullen verlenen'.

Rechter voorziet inkomensstijging 

De schuld van deze hulpvrager bedraagt meer dan 319.000 euro. Een van zijn schuldeisers heeft een verzoek tot faillietverklaring bij de rechtbank neergelegd. Maar volgens de rechtbank is het allemaal geen rechtvaardiging voor het niet doorlopen van een minnelijk traject. De rechter las de meegestuurde stukken goed en constateert:  

'Uit het verzoekschrift blijkt dat [verzoeker] een relatief korte afstand heeft tot de arbeidsmarkt. Een nulaanbod in de vorm van een prognoseakkoord geeft schuldeisers de mogelijkheid om te profiteren van een inkomensstijging zodra [verzoeker] uit zijn uitkeringssituatie komt en weer aan het werk gaat. Dat in dat geval wel degelijk aan de schuldeisers kan worden uitgekeerd, is daarom niet uitgesloten.' 

En dus oordeelt de rechter dat de motivering voor het overslaan van het minnelijk traject onvoldoende is.  

Hulpverlener afwezig bij zitting 

Om een extra toelichting op de tekortschietende motivering kan de rechter niet vragen; de hulpverlener is niet meegekomen naar de zitting. Daarover zegt de rechter:  

'De rechtbank acht de aanwezigheid van de schuldhulpverlener/ indienende instantie bij de zitting gewenst. Nog daargelaten dat een dergelijke zitting een grote impact op een verzoeker kan hebben, is een verzoeker vaak onvoldoende op de hoogte van de inhoudelijke kant van een schuldhulpverleningstraject.

Zonder toelichting van de schuldhulpverlener op onderwerpen als stabiliteit, goede trouw en andere voor een goede beoordeling van het verzoek van belang zijnde zaken, kan de rechtbank cruciale informatie missen om tot een goed afgewogen oordeel te komen.

Hoewel [verzoeker] primair partij is in deze procedure, betreurt de rechtbank het daarom ten zeerste dat, ondanks behoorlijke oproeping, namens de hulpverlenende instantie niemand is verschenen.' 

Goede trouw ontbreekt 

In zijn uitspraak toont de rechter zich niet te beroerd om nog even mee te denken met de hulpvrager over een toelatingsverzoek tot de Wsnp na een falend Msnp-traject. Ook dan pakt het resultaat negatief uit. 'De rechtbank is van oordeel dat ook bij het adequaat doorlopen van een minnelijk traject, de aard van de schuldenlast van [verzoeker] aan toelating tot de Wsnp in de weg zou hebben gestaan.’ 

'Naar het oordeel van de rechtbank is [verzoeker] niet te goeder trouw geweest bij het ontstaan en het onbetaald laten van een aantal van zijn schulden in de drie jaar voorafgaand aan het indienen van het onderhavige verzoek.' De hulpverlener had voor deze hulpvrager overigens geen beroep gedaan op de hardheidclausule, dus aan de vraag of een beroep daarop iets had kunnen veranderen aan dit oordeel kwam de rechter niet toe. 

Twee belangrijke lessen 

Uit deze uitspraak kun je twee belangrijke lessen trekken: 

1. Motiveer wat je deed, en ga er niet van uit dat de rechter er wel hetzelfde over zal denken als jij. 

2. Zorg dat jij of een van je collega's meegaat als de hulpvrager wordt opgeroepen. Dat is goed voor de hulpvrager en goed voor de fundering van het oordeel van de rechter. Meegaan naar de zitting is niet voor niets onderdeel van de Basisdienstverlening, het project om schuldhulpverlening in heel Nederland naar een gelijk niveau te trekken. 

 Jurisprudentie in de Kennisbank

Ben je NVVK-lid en geïnteresseerd in rechterlijke uitspraken over ons werk? Check het jurisprudentiedeel van de NVVK Kennisbank. Daar vind je nog veel meer uitspraken, vaak vergezeld van nuttige conclusies.