Grote stap naar formele hulp
Interculturele hulpvragers vragen niet zomaar om hulp. Vaak heerst een groot taboe op het naar buiten brengen van je problemen. Schulden en financiële problemen ervaren ze als falen, en trots en schaamte weerhouden hen ervan om deze te bespreken. Soms wantrouwen ze de overheid ook.
Wat kun je doen?
- Houd rekening met dit taboe en met de schaamte. Het kan helpen om niet direct over problemen te praten, maar eerst te vragen hoe het met iemand gaat, welke zorgen er zijn en wat het gewenste toekomstperspectief is. Dan ontstaat meer ruimte om naar de huidige situatie te kijken. Leg geen druk op en laat iemand zelf bedenken welke gevolgen het heeft als de problemen doorlopen of zelfs groter worden. Bespreek hoe je samen kunt werken aan het toekomstperspectief.
- Zorg dat de hulpverlening (online) goed zichtbaar is. Zorg voor begrijpelijke communicatie die helder maakt waar de hulpverlening bij kan helpen.
- Maak gevoelens van wantrouwen bespreekbaar. Vraag waar het wantrouwen vandaan komt en bespreek misvattingen. Wees helder over wat de hulpvrager mag verwachten van de formele hulp.
- Voorkom zoveel mogelijk dat hulpvragers hun verhaal steeds opnieuw moeten vertellen. Werk bijvoorbeeld met een vaste contactpersoon.
- Biedt eerst laagdrempelige praktische hulp, zoals het openen van post. Hierdoor hebben mensen direct het gevoel geholpen te zijn.
- Werk vanuit een positief uitgangspunt. Focus dus niet op problemen, maar op kleine winsten en verbeteringen. Een voorbeeld is het advies om geen geld te laten liggen. Met de potjescheck kan de hulpvrager ontdekken op welke regelingen en toeslagen hij mogelijk recht heeft.
