Drempels en no-show

Vaak is er al veel gebeurd voordat mensen besluiten om hulp te vragen. Als ze zich melden, zijn ze weliswaar met één voet over de drempel gestapt, maar nog niet met de andere. Het eerste gesprek is daarom heel belangrijk. Als financieel hulpverlener kun je veel doen om zoveel mogelijk te stimuleren dat ze ook hun andere voet over de drempel zetten.

Het eerste gesprek heeft gemiddeld genomen een hoge no-show. Daar kunnen allerlei redenen voor zijn, denk aan verkeerde verwachtingen of te veel spanning. Hierdoor komt de hulpverlening moeilijker van de grond.

Wat kun je doen?  

• De term intakegesprek klinkt formeel en kan daardoor afschrikkend werken. Als je het een kennismakingsgesprek noemt, voelt dat al laagdrempeliger.
• Stuur van tevoren een persoonlijk berichtje om te helpen herinneren aan de afspraak.
• Hou de deur open, ook als iemand niet komt opdagen. De hulpvraag toont aan dat een voet al bijna over de drempel is. Blijf de hulpvrager benaderen op een passende manier. Een brief is niet altijd de beste keuze.
• Probeer te achterhalen om welke reden iemand niet is verschenen op een afspraak. Kun je angsten of verkeerde verwachtingen wegnemen? Of helpt het om af te spreken op een andere locatie of een ander moment? Door het te bespreken, kun je recht doen aan diverse behoeften van hulpvragers.
• Reageer positief wanneer een hulpvrager, na een eerdere no-show, wel op een afspraak verschijnt. Dit betekent een (nieuwe) eerste stap op weg naar een financieel gezondere toekomst. Dat is iets om samen te vieren of om iemand mee te complimenteren.

Onderliggende hulpvraag

Financiële hulpverlening is vaak vooral gericht op het bieden van concrete, kortdurende hulp en het bestrijden van symptomen. Deze werkwijze kan botsen met de leefwereld en diverse behoeften van inwoners. Onderliggende hulpvragen komen hierdoor soms onvoldoende in beeld. Rust en vertrouwen helpen om bij de echte hulpvraag uit te komen.

Wat kun je doen?

• Zorg dat er een open, warme en gastvrije ontvangst is bij een intake- of kennismakingsgesprek.
• Geef mensen de mogelijkheid om iemand mee te nemen naar het gesprek bij wie ze zich vertrouwd voelen. Dit kan bijvoorbeeld ook een vrijwilliger zijn.
• Laat mensen niet steeds opnieuw hun verhaal vertellen, maar zorg zo mogelijk voor 1 contactpersoon.
• Neem de tijd voor een intake. Luister met een open houding en probeer de ander te begrijpen.
• Wees respectvol en oordeel niet.
• Benadruk dat kleine winsten goede stappen zijn. Zoals de deelname aan het gesprek en de openheid.
• Ga niet direct de diepte in. Stel open vragen. Vraag ook wat hij of zij zelf graag het eerst zou willen oplossen. Dit antwoord is soms anders dan je vooraf zelf dacht.

Trauma en psychische klachten

Binnen deze doelgroep hebben mensen relatief vaker een trauma of psychische klachten, bijvoorbeeld wanneer ze gevlucht zijn. Een trauma herken je niet direct, maar kan grote gevolgen hebben, zoals depressieve klachten, angststoornissen of ziektes. Die kunnen van invloed zijn op het financiële hulpverleningsproces.

Wat kun je doen?

• Voer het gesprek indien wenselijk samen met iemand die de hulpvrager vertrouwt. Dat kan iemand uit het eigen netwerk zijn of een andere hulpverlener.
• Zorg dat de afspraken in een veilige omgeving plaatsvinden. Bespreek vooraf met de hulpvrager wat een geschikte plek is en wees flexibel. Zo kun jij bijdragen aan een gevoel van veiligheid.
• Als de psychische of lichamelijke klachten de financiële hulpverlening belemmeren, probeer die problemen dan niet zelf op te lossen, maar schakel professionele hulp in. Veel regionale ggz-organisaties hebben expertise in huis op het gebied van trauma’s en PTSS.
• Let ook op je eigen mentale gezondheid. Sommige verhalen van hulpvragers blijven je bij of kunnen je zelfs dwarszitten. Het helpt om deze met collega’s of leidinggevenden te bespreken.